افزایش کنتراست تصویر

با افزایش کنتراست به یک عکس تخت و رنگ‌ورفته جان بدهید — یا برای ظاهری نرم‌تر کنتراست را کم کنید. پیش‌نمایش زنده، سطوح خودکار، و همه‌چیز روی دستگاه شما پردازش می‌شود.

حریم خصوصی در اولویت: هر تصویر به‌صورت محلی در مرورگر شما پردازش می‌شود. هیچ چیز آپلود، ذخیره یا به هیچ سروری منتقل نمی‌شود.

کنتراست چیست و بالا بردنش کِی کمک می‌کند

کنتراست فاصله‌ی میان تُن‌های تیره و روشن یک تصویر است. افزایش آن سایه‌ها را پایین‌تر و هایلایت‌ها را بالاتر می‌برد، پس لبه‌ها از هم جدا می‌شوند و تصویر واضح‌تر خوانده می‌شود — هرچند هیچ جزئیات تازه‌ای اضافه نشده است. این راه‌حل استاندارد تصاویری است که تخت و خاکستری به‌نظر می‌رسند: عکس‌های گرفته‌شده در مه، در نور ابری یا از روی نمایشگری پرنور، و همچنین سندها و اسکرین‌شات‌های اسکن‌شده‌ای که رنگ‌ورفته درآمده‌اند.

یک مرز هست که باید رعایتش کرد. کنتراست را زیادی جلو ببرید و سایه‌ها به سیاه محض و هایلایت‌ها به سفید محض می‌چسبند، و جزئیات آن نواحی در فایل خروجی برای همیشه از دست می‌رود. پیش‌نمایش زنده و دکمه‌ی «برای مقایسه نگه دارید» پیدا کردن نقطه‌ی درست، درست پیش از آنکه این اتفاق بیفتد، را آسان می‌کنند.

سطوح خودکار: معمولاً حرکت اولِ بهتری است

پیش از آنکه سراغ لغزنده‌ی کنتراست بروید، سطوح خودکار را امتحان کنید. به‌جای اعمال یک منحنی ثابت، هیستوگرام خودِ عکس شما را اندازه می‌گیرد، پیدا می‌کند که هر کانال رنگ واقعاً از کجا شروع و کجا تمام می‌شود، و آن بازه را می‌کشد تا کل مقیاس را پر کند. عکسی که تیره‌ترین پیکسلش یک خاکستری کدر بوده نقطه‌ی سیاه واقعی‌اش را پس می‌گیرد — که اغلب کل مشکل همین است — و برخلاف یک تقویت کنتراست خام، هم‌زمان ته‌رنگ‌ها را هم اصلاح می‌کند.

این دو خوب با هم کار می‌کنند: اول سطوح خودکار را اجرا کنید، بعد برای سلیقه‌ی خودتان کمی کنتراست رویش بگذارید.

کاهش کنتراست هم هست

لغزنده به‌سمت منفی هم می‌رود. کاهش کنتراست تُن‌ها را به‌سمت خاکستری میانی می‌کشد و حسی نرم، رنگ‌ورفته و فیلم‌مانند می‌سازد — پایه‌ی ظاهر «محو» — و وقتی تصویری قرار است پشت متن به‌عنوان پس‌زمینه بنشیند و باید دست از رقابت با آن بردارد، واقعاً به‌کار می‌آید. هر جهتی که بروید، تنظیم به‌طور محلی انجام می‌شود و خروجی با وضوح کامل به‌صورت JPG، PNG یا WebP گرفته می‌شود.