JPG vs PNG vs WebP vs AVIF: którego formatu obrazu używać?

Każdy format obrazu to inny kompromis między rozmiarem pliku, jakością, zgodnością i funkcjami takimi jak przezroczystość. Wybierz dobrze, a pliki będą małe i otworzą się wszędzie; wybierz źle, a skończysz ze skanami po 30 MB albo logo z postrzępionymi białymi krawędziami. Oto do czego naprawdę służy każdy format.

Prywatność przede wszystkim: każdy obraz jest przetwarzany lokalnie w przeglądarce. Nic nie jest przesyłane, przechowywane ani wysyłane na żaden serwer.

JPG — uniwersalny format fotograficzny

JPG (1992) kompresuje fotografie, odrzucając detale, których oko ledwie dostrzega — z regulacją przez ustawienie jakości. Przy jakości 75–85 pliki są małe i wyglądają świetnie; otwiera je każde urządzenie i program na świecie. Ograniczenia: brak przezroczystości, a każdy kolejny zapis traci odrobinę więcej detali. Używaj go do zdjęć, które muszą działać absolutnie wszędzie.

PNG — bezstratny, z przezroczystością

PNG zapisuje piksele dokładnie i obsługuje pełną przezroczystość alfa, co czyni go standardem dla logo, zrzutów ekranu, grafik interfejsu i każdego obrazu edytowanego wielokrotnie. Ceną jest rozmiar: fotografie zapisane jako PNG puchną do wielokrotności rozmiaru JPG, bo szum fotograficzny nie kompresuje się bezstratnie. Używaj PNG do grafik i kopii roboczych, nie do dostarczania zdjęć.

WebP — nowoczesny standard sieci

WebP robi obie rzeczy: kompresja stratna o 25–35% mniejsza niż JPG o porównywalnej jakości oraz tryb bezstratny z przezroczystością znacznie mniejszy niż PNG. Każda przeglądarka obsługuje go od 2020 roku. Jedyna słabość leży poza siecią — starsze oprogramowanie desktopowe, drukarki i niektóre formularze przesyłania wciąż go odrzucają. Używaj WebP do wszystkiego, co wyświetla się na stronie internetowej.

AVIF — najmniejsze pliki, najnowszy format

AVIF, zbudowany na kodeku wideo AV1, daje najmniejsze pliki ze wszystkich popularnych formatów — często o połowę mniejsze od JPG przy tej samej jakości — i obsługuje przezroczystość oraz HDR. Obsługa w przeglądarkach jest już powszechna, ale narzędzia i oprogramowanie poza siecią zostają w tyle. Używaj go tam, gdzie bajty liczą się najbardziej i kontrolujesz dystrybucję, z planem awaryjnym dla starszych środowisk.

GIF, SVG i HEIC — specjaliści

GIF przetrwał wyłącznie dla prostych animacji; dla obrazów statycznych jest przestarzały (256 kolorów, ogromne pliki). SVG to nie piksele, lecz geometria wektorowa — idealny dla ikon i logo, które muszą się skalować, bezsensowny dla zdjęć. HEIC to wydajny format aparatu Apple: świetny na urządzeniu, kłopotliwy wszędzie indziej i zwykle konwertowany do JPG, gdy tylko plik opuszcza ekosystem Apple.

Decyzja w pigułce

Zdjęcie do ogólnego udostępniania → JPG. Cokolwiek na stronę internetową → WebP (albo AVIF, jeśli ogarniesz plany awaryjne). Logo, zrzut ekranu albo przezroczystość → PNG (WebP, jeśli tylko do sieci). Musi skalować się do dowolnego rozmiaru → SVG. Pochodzi z iPhone’a i idzie gdzie indziej → skonwertuj HEIC na JPG. W razie wątpliwości JPG do zdjęć i PNG do grafik nigdy nie jest katastrofą.